ดีจ้าทุกท่าน ในที่สุดก็มีคนแท็กบล๊อคเรามาซะที หุหุ(แอบดีใจ - -) คนที่แท็กมาไม่ใช่ใครอื่นไกล เร็นจังเพื่อนเลิฟ ของเรานี่เอง หุหุ ...(แต่ปัญหาที่ตามมาคือ ไม่รู้จะไปแท็กให้บล๊อคไหนต่อดี แป่ว) ถ้างั้น ก็ถึงเวลาต้องแฉพาโรดี้แล้วสินะ โฮ๊กกก >[]<'' งั้นก็มาเริ่มข้อแรกกันเลยนะ

นามปากกาพาโรดี้นี้ได้มาจากอันใดหรือ?

อุ๊ อันนี้เป็นความลับสุดยอดที่เราปิดงำมาตั้งแต่ ป.6 ก็เก็บมาได้ 2ปีกว่าๆแล้วล่ะ เหอๆ เรื่องนี้ไม่เคยบอกใครสักคนเลยนะ เพราะอายแฮะ = =''a ความจริงแล้วเรื่องมันเริ่มมาจากตอนป.6 เรารู้สึกแหม่งๆที่เล่นเว็บบอร์ดแล้วไม่มีชื่อนามปากกา ทั้งๆที่คนอื่นเค้าก็มีกันถมไป ก็เลยลองไปนั่งนึก นึกเท่าไรก็คิดชื่อที่มันเหมาะๆกับตัวเองไม่ได้ซะที lol~ มีอยู่วันหนึ่ง เราก็เล่นเว็บของเราไปตามปกติ ตอนนั้นจะติดเว็บการ์ตูนเว็บหนึ่ง ที่คนวาดรูปเป็นคนไทยแล้ววาดรูปน่ารักมากมาย > <b พอกดดูรูปโน้นรูปนี้ ก็ไปเจอคำอธิบายรูปๆหนึ่ง เขียนไว้ว่า "รูปนี้วาดเป็นแบบพาโรดี้..." ไอ้เราก็อุ๊ พาโรดี้ ชื่อเข้ากับเราดี แถมเข้ากับชื่อเล่นด้วย โฮ๊ะๆ ก็เลยจัดการ เปลี่ยนจากที่เค้าสะกด parodyมาเป็น palody เอ่อเว้ย แจ่มๆ เลยใช้ชื่อนามปากกานี้ตั้งแต่บัดนั้นเป็นต้นมา(อนาถจริงตรู - -)

สิ่งที่เห็นแล้วอยากเป็นลมคือ เลือด

น้อยคนนัก ที่จะรู้ว่าเราเกลียด เลือด(มากๆ ด้วย) เพราะพอเห็นเลือดคนโน้นที่คนนี้ที ตะจะลายเอาให้ได้ รู้สึกมันเสียววาบๆยังไงๆอยู่= =a โดยเฉพาะหนังที่มันมีภาพกรีดข้อมือ ภาพนั้นเป็นภาพที่หวาดเสียวที่สุดภาพหนึ่งล่ะ 55+ แต่ยังไงเราก็ยังชอบดูแฮะ(เอ่อ ไอ้นี่มันโรคจิต) ยิ่งเกลียดยิ่งรู้สึกว่าอยากเอาชนะความเกลียดให้ได้ เลยดูมันไปๆๆ สุดท้ายก็มานั่งนึกภาพอันน่าหวาดเสียวแล้วแทบจะเป็นลม(ฮา)

สิ่งที่เกลียดที่สุดคือ การไปดูหนังในโรง(เฉพาะโฆษณาก่อนหนังมาน่ะนะ)

ไอ้เรานี่มันแปลก - -* ที่บอกว่าไม่ชอบไปดูหนังในโรงเนี่ย ก็เพราะว่าไม่ชอบตอนมันโฆษณา เสียงมันจะดังมากๆแล้วมันก็จะมีโฆษณาหนังผี ซึ่งเรา(โคตร)จะเกลียดด อ๊ากกก>< เพราะงั้นเวลาไปดูหนังในโรงกับพาโลดี้ไม่ต้องแปลกใจ ที่จะเห็นว่าเราจะเข้าโรงสายประมาณ 10นาที เพื่อหหลีกเลี่ยงโฆษณา(55+) แต่ถ้ามันจำเป็นจริงๆ เวลามีโฆษณาหนังผีขึ้นมาเราก็จะรูปเอามือมาอุดหู(นึกแล้วอ้ายอาย)

เริ่มวาดรูปเมื่อ??

เราเริ่มวาดรูปตอนอนุบาล 2 หรือไม่ก็ 1 นี่แหละ จำบ่ได้ รู้แต่ความคิดในตอนนั้นเป็นความคิดที่เด็ดเดี่ยวมากๆ คือ "อยากวาดรูปในมันสวยๆบ้าง" คิดแค่นั้นก็หยิบดินสอ+กระดาษรีไซเคิล มาวาดเป็นรูปเด็กหญิงคนหนึ่ง ผมยาว(มาก) ตาเป็นจุดๆ 2 จุด - -* ปากก็ยิ้มตามที่เค้าชอบวาดกัน ใส่กระโปรงชุดยาวถึงเข่า แล้วใส่ตุ้มหูยาวลงมาถึงพื้น เหอๆ(ตอนนี้รูปมันหายไปไหนแล้วก็ไม่รู้ง่ะ เสียดายจัง) ต่อมาเมื่อเริ่มอยู่ประถมก็เริ่มรู้จักเพื่อนแต่ละคนๆ ที่สนิดๆด้วยส่วนใหญ่จะเป็นคนที่ชอบวาดรูปเช่น เร็นจัง ตอนนั้นรู้สึกจะพยายามวาดรูปให้สวยๆให้ได้ เพื่อที่ฝีมือจะได้สูสีจะเร็นจัง(พูดง่ายๆคืออิจฉา..55+) แล้วหลังจากนั้นประมาณ ป.4 หรือ 5 เนี่ยแหละ ลืมไปแล้ว -3- ก็ค่อยมารู้จักกันรินเน่(ริน) จำไม่ได้แล้วว่ารู้จักกันได้ไง แต่หลังจากนั้นก็พยายามวาดรูปให้มันได้ดีเรื่อยๆขึ้นมา

เล่นคอมแล้วอาการออก...

เดี๋ยวนี้คอมกลายเป็นสิ่งระบายอารมณ์ของเราแทนสิ่งคลายเครียดแล้วมั้งเนี่ย(เหอๆ) เพราะเวลาเล่นเกมออนไลน์ในคอม เราจะเป็นเหมือนคนบ้า คือบ่นอยู่คนเดียว เช่น เล่นแร็กนาร็อค เวลามันแร็คสมชื่อเราก็จะโวยวายว่า เอ้ย จะแร็คอีกนานไหม ,หายๆๆๆๆ หรือไม่ก็ เดี๋ยวก็โดนมอนสเตอร์ฆ่าตาย จากนั้นก็ต้องมาเก็บ exp ใหม่(บ่นคนเดียว - -*) เวลาเล่น super dance ตอนกดเพลงได้ bed หรือ miss ก็จะบ่นอีกว่า อ้ายย กดผิด หรือไม่ถ้าเจอเพลงเร็วๆก็จะบ่นว่า เร็วเกินไปว้อย หรือ กดไม่ทัน - - ถ้าเจอเพลงที่มีคีย์เยอะๆก็จะบ่นแล้วหัวเราะอย่างปลงกับตัวเองว่า เพลงบ้าไรเนี่ย โรคจิต อำมหิต โหดมาก..เป็นต้น (เป็นไงมั่ง ได้อ่านประวัติแบบนี้รู้สึกเหมือนเราติงต๊องขึ้นเป็นกอง lol~)

เอาล่ะ หมดรายการเฮฮาขำขันสำหรับวันนี้แล้ว

ตอนนี้ได้เวลา HBD ตัวเอง - -' อนาถ ไม่มีคนร้องเพลงให้ เอาฟร่ะ ร้องเองก็ได้ happy birthday to me~ขี้เกียจละ ร้องแค่นี้พอเป็นพิธี (เง้อ)

เลยถือโอกาสวาดภาพ HBDให้รินกับตัวเองในรูปเดียวเลย(ก็คนมันขี้เกียจวาด 2 รูปอ่ะ ทำไงได้ 55+)

ว่าแล้วก็แปะ

ขอพรหน่อยแล้วกัน

-ขอให้วาดรูปสวยขึ้น

-ขอให้มีตังค์เยอะๆ จะได้เอามาถลุงในงานการ์ตูนเดือนเมษา

-ขอให้คอมไม่กระตุกเวลาเล่นเกม

จบ แม่ไม่ปลื้ม = [] =